روش های تدریس فعال و مشارکتی و اکتشافی

در طول تاریخ تعلیم و تربیت، دو طرز تفکر وجود داشته که سبب تدوین و انتخاب راه کارهای اساسی شده است :

1-   ذهن انسان همانند یک ظرف خالی است:این تفکر،معلمان و دست اندرکاران را عامل انتقال اطلاعات به ذهن خالی و سفید فراگیرندگان می دانست و تمام تلاش فرآیند تدریس ،صرف پرکردن یم جعبه ی خالی می شد . روش های ندریس مورد استفاده هم اغلب از نوع سنتی ، غیرفعال و یک سویه بود .

2-   ذهن انسان فعال است و می تواند در مقابل اعمال و محرکات واکنش نشان دهد : ذهن جعبه ی خالی نیست بلکه ظرفیتهایی دارد . بنابراین معلمان باید سعی کنند ذهن فراگیرندگان را تحریک کنند تا تفکر پویای آنان در جریان آموزش ، مشارکتی فعالانه داشته باشد . در زمینه ی این تفکر ، امروزه مسائل جدیدی در گستره یی آموزش و یادگیری مدنظر است که به اختصار به آن اشاره می شود:

v   کلاس درس به قایقی  شباهت دارد که سرنشینان آن در جستجوی ساحل اند . به این سبب همی افرادی که در این قایق هستند باید موتورهای حرکتی خود را روشن کنند تا مسیر حرکت و سرعت آن قابل قبول باشد . متاسفانه در اغلب کلاس ها ، این تنها معلم است که با موتور خود، قافله ی علم را به حرکت درمی آورد و دانش آموزان در مسیری خلاف او پارو می زنند .