اصول پنجگانه یادگیری از طریق همیاری

یکی از مباحثی که در زمینه آموزش نادیده گرفته شده است چگونگی درک دانش آموزان از یکدیگر و نحوه برقراری ارتباط آنها با یکدیگر است. در اکثر نظامهای آموزشی وقت زیادی صرف می شود تا به معلمان آموزش داده شود که چگونه بین دانش آموزان و مواد درسی ( برای مثال کتابهای درسی، برنامه های آموزشی و غیره) ارتباطی مناسب برقرار کنند. زمان نسبتاً زیادی هم صرف چگونگی ارتباط معلم با دانش آموزان می شود اما اینکه دانش آموزان چگونه باید با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تقریبا در همه آنها نادیده گرفته شده است. این در حالی است که چگونگی سازماندهی الگوهای برقراری ارتباط بین دانش آموزان توسط معلم تأثیر بسزایی بر میزان یادگیری دانش آموزان، احساس آنها نسبت به مدرسه و معلم، احساس آنها نسبت به یکدیگر، و میزان اعتماد به نفس آنها دارد.

در فرایند یادگیری دانش آموزان می توانند در سه جهت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. آنها می توانند برای یافتن " بهترین دانش آموز" با هم رقابت کنند، می توانند  بصورت انفرادی و بدون توجه به دانش آموزان دیگر در جهت رسیدن به یک هدف فعالیت کنند، و یا میتوانند از طریق همیاری و در حالیکه یادگیری دیگران هم به اندازه یادگیری خودشان برایشان اهمیت دارد، به فعالیت بپردازند. در نظامهای آموزشی کنونی از بین این سه الگو سهم الگوی رقابت بیشتر از بقیه است. تحقیقات نشان میدهد که اکثر دانش آموزان در آمریکا به مدرسه به عنوان محلی برای رقابت نگاه میکنند که شخص در انجا تلاش می کند که از دیگران بهتر باشد((Johnson & Johnson, 1991J. همیاری در بین دانش آموزان به گونه ای که آنها موفقیت یکدیگر را جشن بگیرند، یکدیگر را به انجام تکالیف ترغیب کنند، و یاد بگیرند که بدون توجه به مسائلی چون نژاد یکدیگر، باهوش بودن یا نبودن، توانائی بالا یا پائین با هم به فعالیت بپردازند، هنوز بسیار نادر است.