آداب و وظایف معلم نسبت به خود
آداب و وظایف معلم نسبت به خود
1- صلاحیت و شایستگی معلم در امر تعلیم
2- حفظ حیثیت وشئون علم و دانش
به این معنی که علم را به افراد نالایق تعلیم ندهد و برای قیام به وظیفه تعلیم به خانه شاگرد و دانشجوی خود نرود اگر چه آن شاگرد ، فردی محترم و آبرومند باشد.
3- به کار گرفتن علم یا تهذیب عملی
خداوند متعال در مقام سرزنش مردمی که به علم خود عمل نمی کنند چنین می گوید:«آیا مردم را به احسان و نیکی فرمان می دهید ، و خویشتن را فراموش می نمائید؟»
4- فروتنی و حسن خلق
از امام صادق (ع) چنین نقل شده است که امیر المومنین (ع) فرمود:«دانشمند واقعی دارای سه علامت و نشانه است:دانش و بینش،حلم و بردباری،سکوت و آرامش و وقار»
5- دریغ نورزیدن از تعلیم علم
6- کوشش در بذل و اعطا در انفاق علم
از امام صادق (ع) روایت شده که ضمن تفسیر آیه « و لا تصعر خدک للناس»فرمودند:«باید همه ی مردم از لحاظ دریافتهای علمی در دیدگاه تو مساوی باشند.»
7- بازتاب های رفتار و کردار معلم و تاثیر آن در رفتار شاگردان
قضیه معلم و شاگرد از لحاظ نقش پذیری شاگرد نسبت به اعمال معلم،همانند قضیه مهر و موم می باشد که در موم تمام نقشها و تصویرهایی که در مهر وجود دارد منعکس می شود.
8- شهامت معلم در اظهار حق
اگر مشاهده کرد کسی از حق،روی گردان شده باید در مرحله اول از طریق لطف و محبت و نرمش،او را نصیحت کند اگر کارگر نیفتاد با خشونت و اگر موثر نیفتاد ،باید از او دوری کند و اگر با فاصله گرفتن از او ،اثری ندید باید کاملا" او را نهی کرده و از رفتار نا به حق او جلوگیری نماید.
